Ken ik mijzelf eigenlijk wel. Gisteren een lang gesprek gehad met iemand die een eigen bedrijf gaat opstarten en nu van alles aan het regelen is daarvoor.
Ik zit dan met vele mitsen en maren en vraag me en hem ook echt af hoeveel marktonderzoek hij heeft gedaan naar zijn plan temeer daar hij geen enkele ervaring heeft op dit gebied en met zijn dienst. En hoeveel realiteitswaarde zijn plan heeft. Ik weet dat ik altijd kritisch ben, maar ook een realist en weet hoeveel sprongen hij al eerder dit jaar heeft gemaakt die wel wat beweging hebben gegeven, maar weinig geld opleverden.
Maar ja...de bijstand dreigt en dan maakt een kat rare sprongen. Dus vraag ik me af of ik dan ook zo raar zou springen en of de regering mensen dwingt om raar te springen omdat ze anders in een mega-grote financiele afgrond donderen. En misschien door die rare sprongen nog veel slechter af zijn.
Maar terug naar mijzelf. Als ik ontevreden ben met het tot nu toe behaalde resultaat op wat voor gebied dan ook, ben ik toch echt de enige die daar wat aan kan doen. Het helpt mij niet om norsig te reageren op anderen die wel durven springen, het helpt mij ook niet om jaloers te zijn op Postcodeloterij-winnaars en het helpt mij ook niet om het aloude, ja maar, van stal te halen.
Niet miepen, maar bewegen. Veranderen wat ik veranderen kan, accepteren wat buiten mijn macht ligt en vooral genieten van alle zaken die ik zomaar gratis krijg aangereikt. Een roodborstje vanochtend in mijn tuin, de Vlaamse Gaaien die elke dag toeren draaien om een likje pindakaas te bemachtigen en daarbij bijna van het dak van het pindakaashuisje afvallen, de kauwen die dat moeiteloos doen en uiteraard de vele koolmeesjes die iedere dag zowat in de pot verdwijnen en dan weer vrolijk verder fladderen.
Gisteren liep ik een heel eind door die stad aan het Spaarne en zag heel veel mooie dingen in etalages. Geen enkel moment kreeg ik koopzin of had ik last van jammer dat ik geen geld heb. Ik genoot gewoon van de schoonheid van alle uitgestalde (vooral bric-a-brac en antiek) waren. Smaakvol. Inspirerend. Gratis de batterij opladend. En vroeg in de ochtend de batterij van een groot aantal medewerkzoekenden opgeladen. En daardoor ook weer die van mij.
Ik zit dan met vele mitsen en maren en vraag me en hem ook echt af hoeveel marktonderzoek hij heeft gedaan naar zijn plan temeer daar hij geen enkele ervaring heeft op dit gebied en met zijn dienst. En hoeveel realiteitswaarde zijn plan heeft. Ik weet dat ik altijd kritisch ben, maar ook een realist en weet hoeveel sprongen hij al eerder dit jaar heeft gemaakt die wel wat beweging hebben gegeven, maar weinig geld opleverden.
Maar ja...de bijstand dreigt en dan maakt een kat rare sprongen. Dus vraag ik me af of ik dan ook zo raar zou springen en of de regering mensen dwingt om raar te springen omdat ze anders in een mega-grote financiele afgrond donderen. En misschien door die rare sprongen nog veel slechter af zijn.
Maar terug naar mijzelf. Als ik ontevreden ben met het tot nu toe behaalde resultaat op wat voor gebied dan ook, ben ik toch echt de enige die daar wat aan kan doen. Het helpt mij niet om norsig te reageren op anderen die wel durven springen, het helpt mij ook niet om jaloers te zijn op Postcodeloterij-winnaars en het helpt mij ook niet om het aloude, ja maar, van stal te halen.
Niet miepen, maar bewegen. Veranderen wat ik veranderen kan, accepteren wat buiten mijn macht ligt en vooral genieten van alle zaken die ik zomaar gratis krijg aangereikt. Een roodborstje vanochtend in mijn tuin, de Vlaamse Gaaien die elke dag toeren draaien om een likje pindakaas te bemachtigen en daarbij bijna van het dak van het pindakaashuisje afvallen, de kauwen die dat moeiteloos doen en uiteraard de vele koolmeesjes die iedere dag zowat in de pot verdwijnen en dan weer vrolijk verder fladderen.
Gisteren liep ik een heel eind door die stad aan het Spaarne en zag heel veel mooie dingen in etalages. Geen enkel moment kreeg ik koopzin of had ik last van jammer dat ik geen geld heb. Ik genoot gewoon van de schoonheid van alle uitgestalde (vooral bric-a-brac en antiek) waren. Smaakvol. Inspirerend. Gratis de batterij opladend. En vroeg in de ochtend de batterij van een groot aantal medewerkzoekenden opgeladen. En daardoor ook weer die van mij.
0 comments:
Post a Comment