Denk weer helemaal terug aan toen ik zo ontzetttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttend verliefd was op een honkbalspeler. Hij was Amerikaan, ik was gewoon zo vvvvvvverliefd dat ik op mijn benen stond te trillen als ik hem in de stad zag. Of op het veld zag spelen. Of (schaam schaam) als ik hem in de bosjes stond te begluren tijdens de trainingen.
Helaas durfde ik hem nooit aan te spreken, of gewoon hallo te zeggen. Ik kon me niet voorstellen dat iemand zoals ik interessant voor hem zou zijn. Ik was nog erg sterk aan mijn label wat ik van thuis had meegekregen gebonden; dik en dus lelijk en dus geheel oninteressant.
Wel ben ik naar zijn coach geweest, waar hij inwoonde (gek he...dat durfde ik dan wel). Die vond mij kennelijk een lief naief meisje en gaf aan dat ik dat toch echt met de desbetreffende meneer zelf moest opnemen. Hij draaide die avond deze muziek. Onlosmakelijk verbonden met mijn maar één seizoen durende crush op Mr. Wonderful. Die LP heb ik dan ook grijsgedraaid.
Helaas durfde ik hem nooit aan te spreken, of gewoon hallo te zeggen. Ik kon me niet voorstellen dat iemand zoals ik interessant voor hem zou zijn. Ik was nog erg sterk aan mijn label wat ik van thuis had meegekregen gebonden; dik en dus lelijk en dus geheel oninteressant.
Wel ben ik naar zijn coach geweest, waar hij inwoonde (gek he...dat durfde ik dan wel). Die vond mij kennelijk een lief naief meisje en gaf aan dat ik dat toch echt met de desbetreffende meneer zelf moest opnemen. Hij draaide die avond deze muziek. Onlosmakelijk verbonden met mijn maar één seizoen durende crush op Mr. Wonderful. Die LP heb ik dan ook grijsgedraaid.
0 comments:
Post a Comment