Druk maar leuk weekend gehad.
Via mijn dochter kon ik goedkoop een auto huren en daarmee eerst langs een heeeeeel oude (in de zin van we kennen elkaar al lang) blogvriendin gegaan en daarna naar de tiende keer dat Motormaniaman zijn 3 5e verjaardag vierde.
Was erg leuk. Het lijkt wel alsof het leven van die blogvriendin en mijn leven synchroon loopt op veel vlakken, dus veel bij te praten en zoals gewoonlijk te weinig tijd. Dat doen we snel een keertje over.
Motormaniaman (moet maar een andere naam voor hem verzinnen, want hij nog maar weinig met motors momenteel) kon zijn verjaardag buiten vieren, ondanks de aangekondigde buien op buitenradar. Heel gezellig. Ook weer een aantal vrienden van hem ontmoet die ik ook al langer kende. En een heerlijke biologische barbeque gehad die net op het staartje in het water viel, maar toen waren de laatste burgers net gaar.
Daarna, dankzij de auto, nog zijn echte verjaardag mee kunnen maken en de eerste geweest die hem met zijn verjaardag feliciteerde en toen weer huiswaarts. Goed te zien dat hij een klein beetje over zijn liefdesverdriet heen komt. Een klein beetje maar, want antwoorden op zijn vragen heeft en krijgt hij niet. En dat hij nu alweer denkt aan de zoektocht naar zijn volgende Grote Liefde. De perfecte vrouw die voor altijd en eeuwig aan zijn zijde blijft.
Joh....ga toch eens lekker genieten en laat los...Kijk eens wat er allemaal te koop is in plaats van direct de eerste de beste vrouw als relatiemateriaal te moeten zien. Je kan ook vissen en dan de vis van de hengel weer teruggooien. Maar dan heb je wel lekker gevist!
Wat is het donker op de snelwegen! Ik had, omdat ik niet meer dagelijks op de weg zit, niet door dat de lampen in de nacht nu al uit zijn. En ik een beetje als een Blinde Vink op de weg reed. Kan me voorstellen dat als je echt last van nachtblindheid hebt, je je niet veilig voelt. En natuurlijk de regen die met bakken uit de lucht viel en dan even zoeken waar de achterruitwisser zit. :)
Mijn moeder had bloed laten prikken en hoorde vandaag dat haar s childklier te snel werkt en ze een afspraak bij de internist moet maken. Maar omdat ze nog zo zwakjes is, ziet ze het niet zitten om alleen naar het ziekenhuis te gaan. En daar ging de vraag weer......wie gaat er mee van haar schare kinderen. Mijn moeder deed direct allerlei aannames, zonder het bij het desbetreffende kind te checken. De ene zus durft geen auto meer te rijden, de andere is te druk, de broer heeft al tig keer nee gezegd, zijn vrouw neemt sowieso nooit contact op, weer een broer heeft zelf het druk genoeg met zijn zieke vrouw en de andere woont in het buitenland.
En alweer vulde ze in dat waarschijnlijk niemand tijd had, behalve ik zei de gek.
Net ge-appt door mijn autovrezende zus: andere zus had tijd en rijdt haar morgen naar het ziekenhuis. Ik moest me inhouden om te vragen wanneer zus 1 iets aan haar autovrees gaat doen, want dat is niet zo siimpel als het lijkt. Leren dus om mijn beoordelende commentaar voor me te houden. Words can be mean or kind zoals The Flylady zegt. Mijn keus. En voor mij een les om aan te geven wat ik nodig heb. Want als ik dat aan niemand duidelijk maak, weet niemand het. Niet veronderstellen dat mensen het wel kunnen ruiken, aanvoelen, weten, begrijpen.
Dus.
Gisteren de auto weer ingeleverd, nadat ik 'm had afgetankt. Gelukkig een zuinige Diesel bij de witte pomp en ik wist dat alle dingen die ik met de voiture had gedaan ik niet met OV had kunnen doen. Zeker niet op die tijden. Na middernacht naar huis met OV is een hele tour. Nog even lekker langs de kust gereden, de grote buien binnen zien drijven en nog een spoedbezoekje aan de I kea gebracht. Alleen een afwasrekje gekocht. De rest, waaronder hele leuke glazen potten voor in de keuken, toch maar laten staan. Niet echt nodig. Je hebt genoeg, meer dan genoeg en de kunst is om juist het aantal spullen te verminderen in plaats van nog meer spullen te vergaren. Om tevreden te zijn met wat je allemaal al hebt.
Maar mis ik de auto? Nee....wel het gemak van niet hoeven nadenken hoe je ergens komt. En droog.
Vannacht kon ik niet slapen. Werd om 03.00 uur wakker en sliep rond 05.00 pas weer in. Geen idee waarom. Dus voel ik me wel een beetje brak vandaag en er staan nog wat activiteiten op de agenda.
En misschien morgen dus weer naar mijn moeder.
Net mijn lunch op; een heerlijke omelet met champignons en courgette. Opwindend leven!
Via mijn dochter kon ik goedkoop een auto huren en daarmee eerst langs een heeeeeel oude (in de zin van we kennen elkaar al lang) blogvriendin gegaan en daarna naar de tiende keer dat Motormaniaman zijn 3 5e verjaardag vierde.
Was erg leuk. Het lijkt wel alsof het leven van die blogvriendin en mijn leven synchroon loopt op veel vlakken, dus veel bij te praten en zoals gewoonlijk te weinig tijd. Dat doen we snel een keertje over.
Motormaniaman (moet maar een andere naam voor hem verzinnen, want hij nog maar weinig met motors momenteel) kon zijn verjaardag buiten vieren, ondanks de aangekondigde buien op buitenradar. Heel gezellig. Ook weer een aantal vrienden van hem ontmoet die ik ook al langer kende. En een heerlijke biologische barbeque gehad die net op het staartje in het water viel, maar toen waren de laatste burgers net gaar.
Daarna, dankzij de auto, nog zijn echte verjaardag mee kunnen maken en de eerste geweest die hem met zijn verjaardag feliciteerde en toen weer huiswaarts. Goed te zien dat hij een klein beetje over zijn liefdesverdriet heen komt. Een klein beetje maar, want antwoorden op zijn vragen heeft en krijgt hij niet. En dat hij nu alweer denkt aan de zoektocht naar zijn volgende Grote Liefde. De perfecte vrouw die voor altijd en eeuwig aan zijn zijde blijft.
Joh....ga toch eens lekker genieten en laat los...Kijk eens wat er allemaal te koop is in plaats van direct de eerste de beste vrouw als relatiemateriaal te moeten zien. Je kan ook vissen en dan de vis van de hengel weer teruggooien. Maar dan heb je wel lekker gevist!
Wat is het donker op de snelwegen! Ik had, omdat ik niet meer dagelijks op de weg zit, niet door dat de lampen in de nacht nu al uit zijn. En ik een beetje als een Blinde Vink op de weg reed. Kan me voorstellen dat als je echt last van nachtblindheid hebt, je je niet veilig voelt. En natuurlijk de regen die met bakken uit de lucht viel en dan even zoeken waar de achterruitwisser zit. :)
Mijn moeder had bloed laten prikken en hoorde vandaag dat haar s childklier te snel werkt en ze een afspraak bij de internist moet maken. Maar omdat ze nog zo zwakjes is, ziet ze het niet zitten om alleen naar het ziekenhuis te gaan. En daar ging de vraag weer......wie gaat er mee van haar schare kinderen. Mijn moeder deed direct allerlei aannames, zonder het bij het desbetreffende kind te checken. De ene zus durft geen auto meer te rijden, de andere is te druk, de broer heeft al tig keer nee gezegd, zijn vrouw neemt sowieso nooit contact op, weer een broer heeft zelf het druk genoeg met zijn zieke vrouw en de andere woont in het buitenland.
En alweer vulde ze in dat waarschijnlijk niemand tijd had, behalve ik zei de gek.
Net ge-appt door mijn autovrezende zus: andere zus had tijd en rijdt haar morgen naar het ziekenhuis. Ik moest me inhouden om te vragen wanneer zus 1 iets aan haar autovrees gaat doen, want dat is niet zo siimpel als het lijkt. Leren dus om mijn beoordelende commentaar voor me te houden. Words can be mean or kind zoals The Flylady zegt. Mijn keus. En voor mij een les om aan te geven wat ik nodig heb. Want als ik dat aan niemand duidelijk maak, weet niemand het. Niet veronderstellen dat mensen het wel kunnen ruiken, aanvoelen, weten, begrijpen.
Dus.
Gisteren de auto weer ingeleverd, nadat ik 'm had afgetankt. Gelukkig een zuinige Diesel bij de witte pomp en ik wist dat alle dingen die ik met de voiture had gedaan ik niet met OV had kunnen doen. Zeker niet op die tijden. Na middernacht naar huis met OV is een hele tour. Nog even lekker langs de kust gereden, de grote buien binnen zien drijven en nog een spoedbezoekje aan de I kea gebracht. Alleen een afwasrekje gekocht. De rest, waaronder hele leuke glazen potten voor in de keuken, toch maar laten staan. Niet echt nodig. Je hebt genoeg, meer dan genoeg en de kunst is om juist het aantal spullen te verminderen in plaats van nog meer spullen te vergaren. Om tevreden te zijn met wat je allemaal al hebt.
Maar mis ik de auto? Nee....wel het gemak van niet hoeven nadenken hoe je ergens komt. En droog.
Vannacht kon ik niet slapen. Werd om 03.00 uur wakker en sliep rond 05.00 pas weer in. Geen idee waarom. Dus voel ik me wel een beetje brak vandaag en er staan nog wat activiteiten op de agenda.
En misschien morgen dus weer naar mijn moeder.
Net mijn lunch op; een heerlijke omelet met champignons en courgette. Opwindend leven!
0 comments:
Post a Comment