Sinds begin juli zet ik een emmer onder de douche als ik wacht tot het water warm genoeg is. Dat water gebruik ik dan weer om de planten in de tuin mee te begieten of de wc (alleen de kleine boodschap) mee door te spoelen.
Ook in de keuken doe ik dit zo. En verbaas me eigenlijk over hoeveel water je ongemerkt door de gootsteen spoelt. Zonde toch?
Ook let ik beter op sluipgebruik en dat zie ik aan mijn electriciteitsverbruik, wat ik elke week noteer. Er wappert momenteel weer een was aan de droogmolen buiten. Heerlijk, gratis gedroogd en het ruikt zo heerlij k dan. Het is niet eens mijn eigen wasgoed, maar het beddegoed van zoonlief. Daarna opvouwen en in een hoes stoppen dan kan hij het weer gebruiken als het nodig is. Maar dus zonder gebruik van de droger. Die staat alweer een paar jaar ongebruikt in de badkamer. Hij ging kapot en ik heb hem niet meer vervangen.
Ik droog in de winter aan rekken boven de zoldertrap. De warmte stijgt altijd omhoog en de was is in één nacht droog. En in de lente/zomer/herfst lekker buiten dus.
Een auto heb ik niet meer. Niet omdat ik bewust heb gekozen de auto weg te doen, dat deed mijn werkgever door mij ontslag te geven en daarmee ook de lease-auto weg te nemen, maar wel heb ik daarna besloten geen eigen auto aan te schaffen. En zoals ik al eerder schreef, heb de auto eigenlijk maar één keer echt heel erg gemist. Alle andere keren kon ik alternatieven bedenken en het niet hebben van een auto verplicht me om meer te fietsen, wat voor het verminderen van de omvang van het achterwerk heel erg goed is. En het verbeteren van de conditie natuurlijk.
Ik hou enorm van autorijden en van auto's, maar hoef momenteel er niet eentje zelf te hebben. En dankzij mijn dochter die bij een grote autoverhuurder werkt, is het niet ingewikkeld om aan een auto te komen als ik er eentje nodig heb voor een dagje of wat.
Verder is mijn boodschappengedrag veranderd. Doordat ik door mijn afvalrace en daarna verdiepen in wat nou goed eten is, anders naar eten ben gaan kijken. Het is zo grappig dat ik me eigenlijk bijna niet meer in de rijen van de supermarkt begeef waar chips, koek, snoep, ijs, pizza, voorverpakte zaken, pakjes- en zakjes om maaltijden te bereiden, begeef. Ook de broodafdeling (die is best groot eigenlijk) kom ik nauwelijks. En dus ook niet meer de afbakbroodjes, de pizzabroodjes, de koffiebroodjes, de kaasbroodjes en noem maar op.
Daardoor is ook mijn berg afval verminderd. Groenteafval heb ik nauwelijks, ik eet alles op en doordat er geen pakjes en zakjes meer zijn om uit te koken, is de hoeveelheid afval stukken minder. Oud papier gaat in de oudpapier container. Dus van de week ook een kleinere afvalcontainer bij de gemeente aanvragen. Dat scheelt weer in de gemeente-belastingen.
Wat kocht ik van de week dan wel? 2 pakken havermout, 1 zak rozijnen, 2 pakken roggebrood, eieren, 3 pakken soja-melk, brocolli, courgette, aubergine, tomaten, spitskool, kropsla, een zakje ruccolasla, vegetarische balletjes. Dat soort dingen.
En gisteren had ik zin om iets te bakken en maakte ik havermout/bananen/rozijnen en spelt koekjes. Zonder suiker dus. En mjam mjam...lekker....al zijn ze niet echt knapperig, maar dat komt door de banaan. Denk ik.
Zo...nog even de stofzuiger door de woonkamer, gang en bovenverdieping en dan is het Bless the House ook weer gedaan. Daarna de keukenvloer dweilen. Goh...ik lijk wel een ander mens. Die geniet van dat soort kneuterige dingen als de geur van vers sop, schone lakens en straks een lekker eitje koken.
Geen vreugde meer over het binnensleuren van een grote order en je target weer halen. En weer goed genoeg zijn voor de manager.
Ik wil eigenlijk nooit meer gemeten moeten worden. En vooral niet door iemand anders. Ik vind het al moeilijk genoeg om uit te vinden wat mijn eigen maatstaf is. Wat is goed genoeg voor mij? Wanneer ben ik wie ik zou moeten/willen/kunnen zijn?
Ook in de keuken doe ik dit zo. En verbaas me eigenlijk over hoeveel water je ongemerkt door de gootsteen spoelt. Zonde toch?
Ook let ik beter op sluipgebruik en dat zie ik aan mijn electriciteitsverbruik, wat ik elke week noteer. Er wappert momenteel weer een was aan de droogmolen buiten. Heerlijk, gratis gedroogd en het ruikt zo heerlij k dan. Het is niet eens mijn eigen wasgoed, maar het beddegoed van zoonlief. Daarna opvouwen en in een hoes stoppen dan kan hij het weer gebruiken als het nodig is. Maar dus zonder gebruik van de droger. Die staat alweer een paar jaar ongebruikt in de badkamer. Hij ging kapot en ik heb hem niet meer vervangen.
Ik droog in de winter aan rekken boven de zoldertrap. De warmte stijgt altijd omhoog en de was is in één nacht droog. En in de lente/zomer/herfst lekker buiten dus.
Een auto heb ik niet meer. Niet omdat ik bewust heb gekozen de auto weg te doen, dat deed mijn werkgever door mij ontslag te geven en daarmee ook de lease-auto weg te nemen, maar wel heb ik daarna besloten geen eigen auto aan te schaffen. En zoals ik al eerder schreef, heb de auto eigenlijk maar één keer echt heel erg gemist. Alle andere keren kon ik alternatieven bedenken en het niet hebben van een auto verplicht me om meer te fietsen, wat voor het verminderen van de omvang van het achterwerk heel erg goed is. En het verbeteren van de conditie natuurlijk.
Ik hou enorm van autorijden en van auto's, maar hoef momenteel er niet eentje zelf te hebben. En dankzij mijn dochter die bij een grote autoverhuurder werkt, is het niet ingewikkeld om aan een auto te komen als ik er eentje nodig heb voor een dagje of wat.
Verder is mijn boodschappengedrag veranderd. Doordat ik door mijn afvalrace en daarna verdiepen in wat nou goed eten is, anders naar eten ben gaan kijken. Het is zo grappig dat ik me eigenlijk bijna niet meer in de rijen van de supermarkt begeef waar chips, koek, snoep, ijs, pizza, voorverpakte zaken, pakjes- en zakjes om maaltijden te bereiden, begeef. Ook de broodafdeling (die is best groot eigenlijk) kom ik nauwelijks. En dus ook niet meer de afbakbroodjes, de pizzabroodjes, de koffiebroodjes, de kaasbroodjes en noem maar op.
Daardoor is ook mijn berg afval verminderd. Groenteafval heb ik nauwelijks, ik eet alles op en doordat er geen pakjes en zakjes meer zijn om uit te koken, is de hoeveelheid afval stukken minder. Oud papier gaat in de oudpapier container. Dus van de week ook een kleinere afvalcontainer bij de gemeente aanvragen. Dat scheelt weer in de gemeente-belastingen.
Wat kocht ik van de week dan wel? 2 pakken havermout, 1 zak rozijnen, 2 pakken roggebrood, eieren, 3 pakken soja-melk, brocolli, courgette, aubergine, tomaten, spitskool, kropsla, een zakje ruccolasla, vegetarische balletjes. Dat soort dingen.
En gisteren had ik zin om iets te bakken en maakte ik havermout/bananen/rozijnen en spelt koekjes. Zonder suiker dus. En mjam mjam...lekker....al zijn ze niet echt knapperig, maar dat komt door de banaan. Denk ik.
Zo...nog even de stofzuiger door de woonkamer, gang en bovenverdieping en dan is het Bless the House ook weer gedaan. Daarna de keukenvloer dweilen. Goh...ik lijk wel een ander mens. Die geniet van dat soort kneuterige dingen als de geur van vers sop, schone lakens en straks een lekker eitje koken.
Geen vreugde meer over het binnensleuren van een grote order en je target weer halen. En weer goed genoeg zijn voor de manager.
Ik wil eigenlijk nooit meer gemeten moeten worden. En vooral niet door iemand anders. Ik vind het al moeilijk genoeg om uit te vinden wat mijn eigen maatstaf is. Wat is goed genoeg voor mij? Wanneer ben ik wie ik zou moeten/willen/kunnen zijn?
0 comments:
Post a Comment